Kilku
uczonych Starego Świata, na tyle szalonych by badać historię Wampirów
twierdzi, że ród Nekrarchów podobnie jak inne linie krwi wywodzi się ze
starożytnego miasta Lahmia. Powiada się, że historia Nekrarchów sięga
czasów gdy miastem, podobnie jak całym królestwem Nehekhary władali
Nieumarli Królowie-Kapłani. Sami Nekrarchowie uważają się za potomków
jednego z Przebudzonych, którego zwą Zachariaszem. Przypuszcza się, że
Zachariasz był jednym z Królów-Kapłanów, którzy wraz z Nefferate
studiowali przeklęte księgi spisane przez Nagasha oraz zgłębiali sekrety
demonologii i alchemii. Wszystko to jednak domniemania, gdyż wraz z
upadkiem Lahmi panowanie Nieumarłych Królów-Kapłanów zakończyło się, a
Wielka Biblioteka została zniszczona. Nieliczne ocalałe zwoje spisane
przez kronikarzy z Nehekhary wspominają o wielkim pożarze który został
rozpętany przez stojących na czele buntu śmiertelnych Królów-Kapłanów
Numasa i Zandriego. W czasie pożaru Lahmia spłonęła niemal doszczętnie,
podobnie jak wzniesiona pośród murów miasta Wielka Biblioteka. Kroniki
wspominają także o śmierci dworzan i akolitów Zachariasza, którzy
rzucali się w płomienie próbując uratować choć część zawierających
tajemną wiedzę ksiąg i zwojów. Na nieszczęście dla Nehekhary i całego
Starego Świata poddanym Zachariasza udało się uratować część zwojów, a
nawet przeklęte księgi Nagasha. Przypuszcza się, że Dzieci w Ciemności
Zachariasza po opuszczeniu Nehekhary dotarły do krain położonych na
północy Starego Świata, gdzie skryły się w mrocznych wieżach i
opuszczonych zamkach, by zgłębiać arkana Mrocznej Magii i w spokoju
doczekać śmierci swych wrogów. Niemal pewne jest, że sami Nekrarchowie
dobrze znają zarówno historię swego Ojca w Ciemności, jak i historię
ostatnich dni Lahmi, jednak potomkowie Zachariasza niechętnie dzielą się
swą wiedzą.
Dziesięciolecia mrocznych studiów przyniosły śmiertelne owoce. W
chwilach największego zagrożenia, w czasach gdy Stary Świat
dziesiątkowały zarazy, wojny i klęski głodu przeklęci Nekrarchowie
stawali na szczytach swych wież, by w świetle Morrslieba, w czasie
Geheimnisnacht gdy Mroczna Magia jest najsilniejsza, odprawiać potężne
rytuały niosące śmierć wszelkiemu życiu. W promieniu wielu staj od wież
Nieumarłych czarnoksiężników, wszelkie życie zamierało, powietrze i woda
ulegały skażeniu, a każdy kto zaczerpnął tchu lub ugasił pragnienie
ginął na miejscu.
Powiada się, że za Nekrarchowie kontynuują dzieło Wielkiego Nekromanty i
podobnie jak Nagash dążą do zniszczenia wszelkiego życia, ich jedynym
celem zdaje się być zbudowanie królestwa Nieumarłych, w którym żadna
żywa istota ni roślina nie będzie mogła ogrzać się w ciepłych
promieniach słońca. Nekrarchowie dążą do świata wiecznego porządku,
pogrążonego w bezruchu i stagnacji. Wydaje się, że właśnie dlatego łowcy
czarownic najzacieklej ze wszystkich Wampirów ścigają właśnie
Nekrarchów.
Nekrarchowie różnią się od swych Kuzynów w Ciemności, dla których natura
i motywy działania Potomków Zachariasza pozostają niezrozumiałe.
Podczas gdy pozostałe linie krwi dążą do zniewolenia i zdominowania
królestw śmiertelników czy to za pomocą brutalnej siły, czy intryg i
podstępu, Nekrarchowie zdają się dążyć do starcia wszelkiego życia z
powierzchni ziemi. Większość Wampirów uważa Nekrarchów za szaleńców i
dziwaków, jednak te same Wampiry dobrze zdają sobie sprawę z geniuszu i
kunsztu z jakim Nieumarli czarnoksiężnicy opanowali Mroczną Magię. To
samotnicy, pogrążeni w oświetlanym Wiatrem Shyish świecie śmierci i
rozkładu, dużo bardziej realnym niż zmienny, ulotny i nieprzewidywalny
świat śmiertelników, który istnieje tylko po to, by go zniszczyć.
Nekrarchowie są potężnymi czarnoksiężnikami, którzy skryci w wieżach lub
w głębi starożytnych grobowców, strzeżonych przez zastępy Nieumarłych
sług poświęcają się Astromancji i Nekromancji.
W odróżnieniu od większości swych Kuzynów w Ciemności Nekrarchowie zdają
się gardzić nie tylko światem śmiertelnych ale i swą cielesną powłoką.
Ciała Nieumarłych czarnoksiężników to gnijące, śmierdzące truchła na
widok których tylko najmężniejsi spośród śmiertelników nie tracą ducha.
Powiada się, że powierzchowność Nekrarchów jest w takim stopniu
odrażająca, w jakim ciała Cór Nefferate piękne. Pozostałe różnice, choć
subtelniejsze zdają się być bardziej znaczące. W odróżnieniu od Wampirów
innych linii krwi potomkowie Zachariasza potrafią przetrwać całe
tygodnie, a nawet miesiące bez pożywiania się krwią śmiertelników.
Pozostaje tajemnicą sposób w jaki Nekrarchowie są w stanie opanować
wieczne pragnienie przypuszcza się jednak, że posługują się w tym celu
Nekromancją, którą władają z nieosiągalną dla śmiertelników precyzją.
Choć Nekrarchowie pogardzają światem śmiertelnych, to wciąż są od niego
uzależnieni. Jednak Nieumarli czarnoksiężnicy rzadko opuszczają swe
wieże w celach tak trywialnych jak posilenie się krwią czy zdobycie
kolejnych zwłok niezbędnych do odprawienia mrocznych rytuałów. Podobnie
jak inne Wampiry, także Nekrarchowie utrzymują śmiertelnych służących,
którzy pełnią rolę pośredników w kontaktach z ludzkim społeczeństwem.
Nekrarchowie, pogardzający fizycznym pięknem poszukują Dregów wśród
wyrzutków ludzkiego społeczeństwa, na swych służących wybierają
szaleńców, kaleki a nawet mutantów. Okazując litość i współczucie, a
niekiedy roztaczając wizję wiecznego życia Nekrarchowie zdobywają
zaufanie i oddanie Dregów, które przypieczętowane zostaje więzami krwi.
Najzdolniejszych spośród swych Dregów Wampiry szkolą w sztuce
Nekromancji, a wybranych zmieniają w podobnych sobie, Nieumarłych
czarnoksiężników. Zdarza się także, że wiele hien cmentarnych i
porywaczy zwłok nieświadomych lub obojętnych na dążenia Nieumarłych
czarnoksiężników, wypełniając zlecone im przez Nekrarchów zadania
przyczynia się do zguby wszelkiego życia.
Choć Nekrarchowie zdają się być obojętni na żądzę władzy i bogactwa to
zdarza się, że stają na czele potężnych i licznych armii Nieumarłych.
Ogromna wiedza i moc jaką dysponują Nekrarchowie, pozwala Wampirom na
wskrzeszenie nieprzeliczonych zastępów ożywieńców. Jednak celem
Nieumarłej armii jest nie chęć zgromadzenie bogactwa czy podbicia
przemijającego królestwa śmiertelnych ale nieodparta żądza wiedzy.
Obywatele Estalii wciąż drżą na wspomnienie toczonej wiele wieków temu
Wojny Śmierci, kiedy to Nourgul na czele budowanej przez wieki,
nieprzeliczonej armii ożywieńców zdruzgotał armię Estalii, wyrżnął
trzecią część mieszkańców królestwa i zrównał z ziemią Magrittę, stolicę
królestwa. Celem potężnego Nekrarchy był strzeżony w świątyni Myrmidii
wolumin zwany Księgą Mądrości. Na szczęście dla świata, Nieumarły
czarnoksiężnik został zgładzony, a jego ciało pogrzebane wraz z księgą
pod ruinami, które pozostały po wspaniałej niegdyś Katedrze Myrmidii. I
choć armia Nieumarłych została rozbita po śmierci swego wodza, to
odbudowa królestwa trwała kilka wieków.
Niechęć z jaką Nekrarchowie opuszczają swe siedziby sprawia, że wielu
staroświatowych uczonych wątpi w ogóle w istnienie Nieumarłych
czarnoksiężników. Jednak wbrew opiniom możnych Starego Świata
Nekrarchowie istnieją, zamknięci w mrocznych wieżach z nieskończoną
cierpliwością kontynuują swe studia. Nadejdzie jednak dzień, gdy wrota
wież zostają otwarte, zmarli powstaną z grobów a świat pogrąży się w
rzezi, jakiej jeszcze nie widziano pod słońcem…
Zakończyłem prace nad Nieumarłym sabatem rodu Nekrarch, czyli czwartą grupą bohaterów Nieumarłych kompanii do Warheim FS. Do pomalowania pozostały jeszcze modele bohaterów Nieumarłego taboru ludu Strigoi.
Modele:
Jak zapewne państwo-draństwo
zauważyło Wampira z rodu Nekrarch reprezentują oryginalne, metalowe,
staroedycyjne modele z GW, przedstawiające krwiopijcę w wersji pieszej i
jako kawalerzystę.
Poza tym, w odróżnieniu od innych kompanii Nieumarłych w sabacie rodu Nekrarch
nie ma ludzkiego Nekromanty. Wampir jest jednocześnie
czarnoksiężnikiem, odpowiedzialnym za animację i kontrolę nad
ożywieńcami. Posiada jednak czterech pomagierów - dwóch Oprychów i dwóch
Dregów.
Oprychy to korpusy i ramiona w większości pochodzące z zestawu Free Company oraz nogi Zombie. Natomiast Dregowie to korpusy, nogi oraz ramiona Zombie. Zaś głowy pochodzą z zestawu Evil Heads z maxmini.eu. Ponadto Dregowie zostali wyekwipowani w łuk z kołczanem oraz plecak natomiast Oprychowie noszą na plecach tarcze.
Malowanie:
Jeśli państwo-draństwo jest zainteresowane jakich kolorów użyłem do malowania poszczególnym elementów, to polecam lekturę TEGO wpisu, tak co by się nie powtarzać.
