30-dniowe Wyzwanie WFRP. Podsumowanie.

No i czas na podsumowanie. Wyzwanie to był świetny pomysł, wróciło wiele wspomnień, a wraz z nimi ochota na grę w WFRP.

Poniżej szanowne państwo-draństwo znajdzie odnośniki do poszczególnych dni.

Zapraszam do lektury i komentowania, wszak odzew ze strony czytelników jest ważny dla każdego blogera.

1. Jak zacząłem grać w Warhammera
2. Ulubiona grywalna rasa
3. Ulubiona profesja
4. Ulubiony kraj w Znanym Świecie
5. Ulubiony zestaw kości, kostka
6. Ulubione bóstwo
7. Ulubiona edycja
8. Ulubiony dodatek
9. Ulubiona postać, którą grałem
10. Ulubiona postać, którą nie grałem
11. Najbardziej dziwna, szalona sytuacja jaka przytrfafiła się podczas sesji
12. Ulubiona przygoda, którą prowadziłem
13. Ulubiony typ labiryntu lub lokacji
14. Ulubiona pułapka/zagadka
15. Ulubiony Bohater Niezależny
16. Ulubiona istota humanoidalna
17. Ulubiony potwór
18. Ulubiony ożywieniec
19. Ulubiona istota eteryczna
20. Ulubiony żywiołak
21. Ulubiony demon
22. Ulubiony stwór Chaosu
23. Ulubione zwierzę
24. Najmniej ulubiony potwór (ogólnie)
25. Moc/Szkoła magii
26. Najciekawszy przedmiot magiczny
27. Najciekawszy niemagiczny przedmiot
28. Postać, którą chciałbym zagrać
29. Postać, którą nigdy nie zagram
30. Najlepszy mistrz jakiego miałem

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 30: Najlepszy mistrz jakiego miałem.

Niestety zdecydowanie więcej prowadziłem niż grałem w WFRP. Zdecydowanie więcej. 

Pamiętam trzech MG u których grałem.

Pierwszy wprowadził mnie w świat WFRP i jego wspominam najlepiej. Świetnie odgrywał BN-ów, a przygody prowadził w sposób ciekawy. Niestety los skomplikował mu życie i zmusił do przeprowadzki za pracą.

Drugi MG był fanem komputerowych gier typu hack and slash i tak też wyglądały nasze przygody. Trup ścielił się gęsto zarówno wśród BG jak BN-ów. Postacie zdobywały potężne magiczne przedmioty oraz kompletowały profesje zaawansowane by w końcu przekonać się, że przeciwnik i tak jest silniejszy.

Trzeci z kolei lubił storytelling, a jego przygody były tak tajemnicze, że na dobrą sprawę nikt z graczy nie wiedział o co właściwie chodzi.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 29: Postać, którą nigdy nie zagram.

Nie opowiem, że nie ma takiej postaci, bo znając wyobraźnię niektórych MG z pewnością istnieje taki awanturnik w którego nie chciałbym się wcielić. Poza tym nigdy nie lubiłem grać postaciami, które są słabe, tchórzliwe i pozbawione zasad...

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 28: Postać, którą chciałbym zagrać.

Dzisiaj będzie krótko. 

Jeżeli chciałem zagrać jakąś postacią, to zrobiłem to albo wcielając się jako gracz w awanturnika lub jako MG w bohatera niezależnego.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 27: Najciekawszy niemagiczny przedmiot.

Hubka i krzesiwo, wraz z kawałkami włóczki wełnianej i kilkoma innymi łatwopalnymi przedmiotami, sprzedawane są w pudełeczku, które może pomieścić podpałkę wystarczającą na sześć prób rozpalenia ognia.

Cena: 30 s, WO: 5, Dostępność: duża.

Hubka i krzesiwo.

Przed nastaniem powszechnego dostępu do internetu niewielu graczy i MG wiedziało co to jest hubka i jak się używa krzesiwa ale niemal każdy awanturnik posiadał ze sobą ten niezbędny w głuszy zestaw.

Może nie jest to najciekawszy niemagiczny przedmiot w uniwersum WFRP ale przypomina mi moje początki z RPG, a to fajne wspomnienia.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 26: Najciekawszy przedmiot magiczny.

W podręczniku i dodatkach do WFRP zostało opisanych bardzo wiele ciekawych magicznych przedmiotów. Ponadto zamieszczone w podręczniku tabele pozwalają na stworzenie lub wylosowanie własnych unikalnych przedmiotów. Gdybym miał wybrać któryś z opisanych przez twórców przedmiotów to wskazałbym zębatą sakiewka i przeklętą Arca Chaotis. Uzbrojony w kły magiczny mieszek kilka razy sprawił nieco kłopotów łasym na cudze dobro, niewysokim awanturnikom. Z kolei bluźniercza broń Skavenów która zaginęła wraz z zakończeniem kampanii Liczmistrz, raz czy dwa pojawiła się później w plotkach powtarzanych na szlaku którym podążali bohaterowie graczy. Jednak źródła tych plotek szybko zaginęły w tajemniczych okolicznościach.

Mimo wszystko na moich sesjach magiczne artefakty pojawiały się bardzo rzadko i to głównie w opowieściach i legendach. Choć od czasu do czasu postaciom graczy udawało się wejść w posiadanie starego runicznego ostrza zapewniającego bonus do trafienia czy amuletu chroniącego przed truciznami, to jednak zdecydowanie częściej awanturnicy woleli pokładać zaufanie w najlepszej jakości orężu wykutym przez doświadczonych kowali niż niebezpiecznym wytworze magów obcujących z mocami Chaosu.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 25: Ulubiona dziedzina magii.

Trza spalić ich wszystkich, znaczy się, prócz magów ognia. 

Tych to potopić.

 - stary Hob, wieśniak z Averlandu.

Kapituła Cienia. Jedno z ośmiu Kolegiów Magii, którego Magistrowie to świetnie wyszkoleni dyplomacji, szpiedzy i skrytobójcy specjalizujący się w sztuce iluzji, ukrycia oraz oszustwa. 

W trakcie prowadzonych przeze mnie przygód awanturnicy, o ile w drużynie nie było gracza wcielającego się w postać Magistra Magii, dość rzadko spotykali na swej drodze licencjonowanych magów. Kilka razy jednak natknęli się na Sztukmistrzów, którzy wędrując w przebraniu realizowali złowieszcze cele swojego Kolegium. Zresztą postacie graczy, nieświadome prawdziwych intencji swych pracodawców, często były wplątywane przez Magistrów Ulgu w skomplikowane oraz niebezpieczne intrygi i misje prowadzone przez Kolegium Cienia.

Również jako gracz chętniej wcielałem się w postacie Iluzjonistów. Tradycja Cienia to dziedzina, która pozwala dość bezpiecznie egzystować wśród wrogo nastawionych obywateli Imperium. Nie bez znaczenia jest także fakt, że Magistrowie Kapituły Cienia posiadają dostęp do bardzo użytecznych zaklęć włącznie z potężną Negacją Ataku.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 24: Najmniej ulubiony potwór.

Nie mam...

Może dlatego, że znacznie dłużej prowadzę przygody w WFRP jako MG niż wcielam się w postacie graczy i żaden potwór nie zaszedł mi za skórę. Dla MG każdy potwór to narzędzie, które wymaga umiejętnego użycia w scenariuszu i tyle. Niektóre stwory pasują do konkretnej przygody inne nie. Ale to nie jest kwestia sympatii lub antypatii do danego stworzenia.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 23: Ulubione zwierzę.

Zmieniłem trochę kolejność pytań. Okazało się, że na dzisiejsze pytanie odpowiedziałem 17 dnia. Więc dzisiaj odpowiem na zaległe pytanie.

Pies i koń.

Psy wydają się niezbędne w każdej kompanii awanturników. A postacie w które się wcielałem zawsze starały się mieć przy sobie przynajmniej jednego czworonoga. Wytresowane psy tropią, ostrzegają i bronią. W walce to zawsze dodatkowa para szczęk. Zresztą, często sama obecność wrednie wyglądającego psa zapobiegała niepotrzebnemu rozlewowi krwi.

Z kolei dobry wierzchowiec znacznie ułatwia pokonywanie bezdroży Starego Świata. I szarża kawalerzysty jest znacznie bardziej skuteczna niż atak piechura. Cóż gdy odgrywałem postacie krasnoludów wędrówka na grzbiecie konia nie wchodziła w grę, ale za to włochaty kuc, zwany furfurem, czy uparty muł dźwigający dobytek często były towarzyszami Khazada. I tylko dziwnym zbiegiem okoliczności większość koniowatych zwała się Zadopyski.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 22: Ulubiony stwór Chaosu.

Pomiot Chaosu to najbardziej przerażająca forma ze wszystkich skażonych Chaosem ludzi, bowiem, jak nazwa sugeruje, zdają się być stworzeni z erupcji surowej materii Chaosu na tym świecie. Jednak powiadam, oni także byli niegdyś ludźmi, choć ich obecna wstrętna i powykręcana postać temu zaprzecza. Dla wielu transformacja może rozpocząć się od wyrośnięcia dodatkowego palca u dłoni, albo skrawka futra między łopatkami. W taki oto sposób Chaos zdobywa pierwszy przyczółek na ciele śmiertelnego człeka. Jeśli ten przyjmie swoją odkrytą mutację, pogrążając się w mrocznym zepsuciu Bogów Chaosu, w ten czy inny sposób zyska więcej mutacji, coraz szybciej zmierzając drogą wiodącą ku losowi Pomiotu. Czysty Chaos to najbardziej uzależniający i nikczemny narkotyk, jaki można sobie wyobrazić - znacznie bardziej pociągający od wszelkich mikstur lub ziół Niewypowiedzianego. Czysty Chaos niesie ze sobą obietnicę przedłużonego życia, władzy i dominacji nad innymi. Zaspokaja wszelkie z najbardziej podstawowych ludzkich emocji. Wielu uważa, że błagając swoich mrocznych patronów o kolejne mutacje, pewnego dnia sami staną się podobni bogom i być może jest to prawda w przypadku nieznacznej mniejszości. Jednakże dla większości z tych, którzy pragną takiego losu, znamię Chaosu w końcu okaże się zbyt silne. Opanuje nie tylko ich wolę i świadomość, ale także same ciało, przekształcając je w bełkoczące, nadęte, bezkształtne bryły, jakie nazywamy Pomiotem Chaosu. Nie tylko przestają wygląda jak ludzie, nie ma w nich nawet śladu tego, że niegdyś mogli nimi być, w odróżnieniu od większości zwierzoludzi i mutantów.

- Vorster Pike, łowca czarownic

Pomiot Chaosu.

Ostrzeżenie. Szaleństwo i degeneracja. Ostateczny los dla większości Niewolników Ciemności.

Pomiot Chaosu rzadko pojawiał się na moich sesjach. Raz, że niewielu mutantów żyje wystarczająco długo by stać się żywym kaprysem Mrocznych Bogów. Dwa, że zbyt częste występowanie tego stwora zmniejszyłoby siłę wyrazu jaką reprezentuje sobą Pomiot Chaosu.

Gracze, których postacie igrały z Potęgami Chaosu szybko zmieniali swe nastawienie po odkryciu pochodzenia Pomiotów Chaosu. Niestety dla awanturników zwykle było już za późno.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 21: Ulubiony demon.

Ogień ma wiele zastosowań, od palenia sierocińców do wypłaszania leniwych zwierzoludzi z lasów. Nic jednak nie jest tak eleganckie jak Strachulce, bowiem te nie tylko zabijają. Potrafią przekształcać to, co kiedyś było zwykłym ciałem, w następne Strachulce - w ten sposób powiększają nasze siły i szerzą prawdziwy Chaos w całej krainie.

- Drakar Neth Shyish, Pięść Chena,

znany także jako Drakar Dociekliwy 

Kim jesteśmy? Wasi uczeni twierdzą, że istniejemy tylko po to, by was kusić, a jednak w dość dosłowny sposób jesteśmy właśnie wami. Jesteśmy waszymi żądzami, waszymi lękami, waszą ambicją i nienawiścią, obleczonymi w formę, jeśli nie w ciało. Jak możecie nas pokonać? Tylko zwalczając własne człowieczeństwo, a któżby chciał robić coś takiego? Walczylibyście przeciwko samemu życiu. Czymże bowiem jest Chaos, jeśli nie życiem?

- Tzaal, chwilowo spokojny strachulec

Rozważcie me słowa, co z dogłębnej wiedzy płyną, z doświadczeń wieków minionych. Wy którzy stoicie przede mną, powiadacie że moc waszych zaklęć zdoła pokonać mnie, demona. Czy naprawdę wierzycie, iż wasze żałosne sztuczki na wiele się zdadzą wobec istoty zrodzonej z Pustki, wobec potęgi Księcia Chaosu? Złudne to przekonanie, godne dzieci i bełkoczących starców. Wiecznością nie rządzi lament słabych, lecz stanowczość silnych. A powiadam wam, niewielu jest takich, którzy zdołają wytrzymać okrutny cios potężnej woli demona.

- Amon’Chakai, Pan Przemian

W trakcie kampanii które prowadziłem, demony pojawiały się dość rzadko. Głównie wtedy gdy postacie graczy wędrowały poza ciałem lub parały się magią. W trakcie pozostałych przygód pozostawały raczej odległym zagrożeniem, skryte w cieniu czekały na swoją okazję by wyrwać się z Immaterium...  

Trudno mi wskazać ulubionego demona, a z całego bestiariusza najciekawsze wydają mi się Strachulec i Pan Przemian.

Ze Strachulcem po raz pierwszy spotkałem się podczas przygody Noc Krwi, która została opublikowana w dodatku Potępieniec do 1ed WFRP. Lubię pomysł na tego stwora oraz fakt, że po zniszczeniu jego różowej formy zmienia się on w Niebieskiego Strachulca. To zawsze zaskakuje graczy.

Z kolei większy demon Tzeentcha był głównym adwersarzem w kilku kampaniach, które prowadziłem. To jeden z najpotężniejszych bytów w uniwersum Warhammera i zawsze lubiłem stawiać go w roli głównego złego, który plącze ścieżki nieszczęsnych awanturników. Kilka razy awanturnikom udało się doprowadzić do konfrontacji, jednak zwykle kończyła się ona w najlepszym razie taktycznym odwrotem postaci graczy.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 20: Ulubiony żywiołak.

Nie mam. Żywiołaki pojawiały się na moich sesjach wyłącznie jako wynik działania zaklęć lub magicznych przedmiotów. A żadnego z żywiołów nie lubię bardziej od innych. 

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 19: Ulubiona istota eteryczna.

Gdy pędzili przez śnieg, z mroku wyłoniły się jakieś kształty. W pierwszej chwili Felix nie mógł uwierzyć własnym oczom. Pomyślał, że widzi tylko kłęby śniegu przybierające dziwaczne formy, ale gdy patrzył dalej, stało się jasne, że tak nie jest.
Wewnątrz zarysów pojawiła się mglista substancja, która wyglądała jak sylwetki ludzi, ale ich twarze wyobrażały udręczone dusze. Wyli i zawodzili wysokim tonem. Ich upiorne głosy unosiły się przerażającym wrzaskiem wraz z wiatrem. Jedno z widm ruszyło prosto na Gotrek, bełkocząc szaleńczo. Gdy płynęło w powietrzu, pozostawiało za sobą długie ślady blado lśniących zawirowań ektoplazmy. Pogromca pobladł, jednak uniósł topór, a jego cios przeniknął upiorną kreaturę jakby była stworzona z oparów. Stwór natychmiast utracił spójność i rozpuścił się znikając. Wycie wokół nich rozległo się jeszcze głośniej i nasiliło się wrażenie jakiejś przerażającej obecności.
Felix rozglądając się wokół siebie dostrzegł tysiące stworzeń płynących w powietrzu nad miastem, skrzeczących, zawodzących i bełkoczących. Jedno z nich skoczyło na niego. Felix uniósł miecz by je powstrzymać, tak jak Gotrek uczynił to swoim toporem. Gdy istota zbliżyła się zobaczył, że była niemal przeźroczysta. Lśniła zielenią w świetle Morrslieba. Przenikały ją płatki śniegu, jakby wcale jej tam nie było. Nie wydawała się do końca realna. Felix patrzył, gdy coraz więcej istot wychodziło wprost z murów miasta. Zastanawiał się, co to za nowa nikczemność pomiotu Chaosu? Co tej nocy uwolniły siły Ciemności?
Istota zawirowała wokół jego miecza ze zdumiewającą szybkością. Wyciągnęła dłoń i uderzyła go w twarz dziwacznie lśniącymi palcami. Natychmiast Felixa przeniknął wstrząs, jak od uderzenia pioruna. Cios nie był fizyczny lecz oddziaływał na emocje. To było szarpnięcie czystej, skupionej grozy. Felix czuł, jak jego krew zamarza w żyłach, a strach przenikający do umysłu grozi pogrzebaniem go pod lawiną nieskończonego przerażenia.
Oczami duszy ujrzał przebłyski obrazów, które zalewały jego mózg. Zobaczył miasto Praag, dziwnie odmienione. Widział ogromną Hordę Chaosu pod bramami i szczerzącą się, głodną twarz lśniącą na księżycu. Widział żałosną armię ludzkich obrońców wycinanych w pień przez Wojowników Chaosu. Zobaczył spalone miasto i odchodzącą armię Ciemności, która pozostawiała za sobą jedynie niespokojne duchy zmarłych. Potem zobaczył odbudowane miasto i osobliwe strzępy świadomości poległych przesączające się do kamieni stanowiących budulec, zatruwane i przenikane wypaczającą energią, która je otaczała.
Felix natychmiast zrozumiał, czym była ta istota. To był duch jednego z wojowników poległych dwa wieki temu, podczas Wielkiej Wojny z Chaosem. Niegdyś był człowiekiem, takim jak on, a teraz został zredukowany do niemal bezmyślnego, głodnego odbicia swojej dawnej osoby. Przekazany mu strach, był strachem istoty, której świadomość pożerały długie dekady uwięzienia w kamieniu. To było niepowstrzymane przerażenie, które mogło zabić go swoją mocą. Serce Felixa łomotało, bliskie pęknięcia. Końcówki jego nerwów wyły. Coś głęboko w jego mózgu skrzeczało i bełkotało w pierwotnej trwodze. Felix miał wrażenie, że jego umysł ulegnie pod samym naciskiem emocji, gdy czuł wdzierające się do umysłu macki obcych myśli. Odczuł niezaspokojony głód i bezmyślną żądzę ponownego obleczenia się w ciało i zaspokojenia pragnień, których nie zaspokojono od stuleci.
Wiedział, że coś usunąć go z ciała, zmusić jego ducha do odejścia, by mogło przejąć ciało i czynić zło. Wiedział, że jeśli przegra, stanie się niczym ten duch. Jego bezcielesna dusza zacznie powoli degenerować się do postaci przypominającej tę zagubioną, bezmyślną istotę. Desperacko, samemu nie wiedząc jak, zaczął opierać się, usiłując odepchnąć od siebie tę rzecz.
Gdy to uczynił, poczuł jak strach zaczyna ustępować. Jego rytm serca ponownie zwolnił. Przejrzał na oczy. Przed sobą zobaczył przerażająco zniekształconą upiorną twarz istoty. To była widmowa parodia ludzkiego oblicza, wykrzywiona szałem i chorobliwą żądzą śmiertelnego ciała. Miała otwarte usta rozwierające się znacznie bardziej niż ludzkie, stając się tak wielkie, że upiór mógłby połknąć głowę Felixa jednym kłapnięciem. Felix uderzył mieczem. Ostrze przeniknęło przez stworzenie. Runy wzdłuż klingi zalśniły i ohydna istota rozpadła się na tuziny mniejszych kłębów, które powoli rozpuszczały się w powietrzu. W chwili gdy tego dokonał, oszałamiająca groza znikła, jakby nigdy jej nie było. 

*** 

To cisza, niesamowita cisza przeraża mnie najbardziej. Nie lubię walczyć z żadnym z nieumarłych, powiedzmy to sobie jasno - wolę uczciwą dzikość najazdy zielonoskórych lub nagą chciwość i okrucieństwo łupieżców Chaosu. A duchy i widma… Za bardzo przypominają to, co pewnego dnia może stać się moim losem. Zombie i szkielety nie są takie złe, ponieważ nie myśli się o nich jako o osobach, jakimi niegdyś były, nawet jeśli to stary towarzysz - to tylko wędrujące ciało, zmuszone do ruchu przez wampira, który je ożywia. Ale duchy są, no cóż… duchami, prawda? To prawdziwe osoby, które nie mogą zaznać spoczynku. To udręczone dusze, które chcą opuścić ten świat i odejść tam… gdziekolwiek powinny. Może do Sigmara? Nie wiem, nie jestem kapłanem. Wiem tylko, że nie chcę zginąć gdzieś, gdzie przeklęty nekromanta lub coś innego powstrzyma mojego ducha przed odejściem do… gdziekolwiek. Wiecie. Cholera, muszę się napić. 

- Schultz, kapitan najemników 

Przerażające, straszne istoty. Z zombie i ghulami można przynajmniej walczyć. Na widok duchów mam dreszcze.

- Stemahr Holst, żołnierz Imperium

Duch. 

Często niedoceniany. Bowiem co tak naprawdę potrafi? Wzbudzać strach? Cóż, lektura opisu ataku duchów z jednej z przygód Gotreka, którą zamieściłem na początku wpisu zmieniła moje podejście do tych istot eterycznych.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 18: Ulubiony ożywieniec.

Co zrobi muszkiet ożywionemu ciału - wybije kolejną dziurę w dupie? Jeżeli jeszcze raz będziemy musieli ćwiartować to cholerne, chodzące mięso, przypomnijcie mi, żebym wziął od chuja halabard!

- Erhard von Eisenstoss, kapitan najemników 

Wielce wycierpiałem, gdy po raz pierwszy z nimi walczyłem. Reagują wolno, więc wykorzystałem okazję i przeciąłem pierwszego niemal na pół mieczem. Ruszyłem naprzód i rąbnąłem mocno, ale ostrze zagłębiło się w następnym nie więcej niż na szerokość dłoni, a przecież naostrzyłem je tego ranka. Spodziewałem się, że padnie na ziemię, i wtedy udało mu się wbić miecz w moje ramię. Walczyłem dalej, ale zanim je pokonaliśmy, wszyscy z nas, którzy jeszcze żyli, krwawili, a większość z kilku ran. Nie wystarczyło tamtych pokonać - musieliśmy wytłuc ich co do jednego.

- Stemahr Holst, żołnierz Imperium 

Czy istnieje lepsze przypomnienie dla żywych losu, jaki wkrótce podzielą?

- Constantin von Carstein, książę wampirów

Zombie. 

Otoczone chmurą much i przeraźliwym odorem zawsze stanowiły spore wyzwanie dla awanturników. Bowiem zombie choć nie są zbyt efektywne w walce, to trudno je zniszczyć. Ponadto, gracze zawsze obawiali się infekcji ran i grobowej zgnilizny przenoszonej przez nieumarłych. A nawet niewielkie zranienie mogło zakończyć się groźnymi powikłaniami zagrażającymi życiu bohaterów graczy.

Zombie pojawiało się zwykle w przygodach z udziałem nekromantów lub w pobliżu uroczysk i kurhanów. Choć nie tylko...

Podczas jednej z kampanii dotknięci klątwą awanturnicy powoli zaczęli zmieniać się w zombie. Graczom po kilkunastu przygodach udało się w końcu znaleźć panaceum i uratować życia swoich postaci, jednak od tamtej pory nieco inaczej spoglądali na napotkanych w trakcie gry ożywieńców. 

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 17: Ulubiony potwór.

Mieli nad nami przewagę, przynajmniej osiem do jednego. Potworni mali nikczemnicy wyśpiewywali swoje szalone pieśni i wycinali moich mężnych chłopaków swoimi paskudnymi, pordzewiałymi nożami. Wiedzieli, że już nas mają - widziałem to w ich nienawistnych czerwonych ślepiach. Mimo to byliśmy gotowi dać z siebie wszystko. Myśleliśmy, że to nasza ostatnia chwalebna bitwa, gdy padł na nas cień. Poczułem, jak stają mi dęba włosy na karku, a zbroja zadźwięczała od echa przenikliwego okrzyku. Potem książę i jego wierzchowiec, ‘Stalowe Skrzydło’ uderzyli na gobliny. Nie miały najmniejszej szansy na ucieczkę, rozdarte na strzępy. Mój pancerz pokryła posoka, która pryskała z ciał rozrywanych przez ‘Stalowe Skrzydło’. Bestia poruszała się tak szybko, że nie nadążałem wzrokiem za jej pazurami. Gdy było już po wszystkim, wszyscy wznieśli radosny okrzyk i wiwat dla Sigmara, a książę podniósł swój ‘Runiczny Kieł’ w salucie dla naszego męstwa. Nawet gryfon skinął nam głową, a potem ponownie wzbił się ku niebu.

- Ernst Wolfenburg, najemnik

To najwspanialsze z wierzchowców, ale nigdy nie zapominaj, jak bardzo są niebezpieczne. Widzisz te blizny? Nie zdobyłem ich w walce. Gdy byłem chłopakiem, marzyłem tylko o tym, by pokazać, co jestem warty, by spróbować swoich zdolności na polu bitwy. Cała odwaga, jaką zebrałem do pierwszej walki, była niczym w porównaniu z wyzwaniem, jakim było wdrapanie się na siodło gryfa. Siedząc na jego grzbiecie rozumiesz, co naprawdę znaczy być dowódcą, zarówno z dobrej, jak i ze złej strony. Możesz obejrzeć całe pole bitwy i przez cały czas wiesz, jak się sprawy mają. Możesz patrzeć, jak padają twoi wrogowie i giną twoi ludzie. Twój gryf może zmienić losy bitwy… Nigdy jednak nie zapominaj, że one nienawidzą siodła i tego, kto w nim siedzi.

- Matthias von Osterman, hrabia Ostermarku

Gryfon. Choć to kolejne pytanie na które trudno mi jednoznacznie odpowiedzieć. 

Jednak spośród wszystkich fantastycznych stworzeń, to właśnie gryfon pojawiał się najczęściej podczas przygód które prowadziłem. Zwykle gdzieś w tle, w opowieściach chłopów, jako cień na horyzoncie. Choć kilka razy BG zmierzyli się ze stworem. Jednak postaciom graczy nigdy nie udało się ujarzmić gryfona, choć kilku awanturników miało mniejszą lub większą przyjemność sprawować opiekę nad stworem dosiadanym przez jednego z Książąt-Elektorów.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 16: Ulubiona istota humanoidalna.

Fimiry i Skaveny.

Fimiry zostały całkiem nieźle opisane w podręczniku do 1ed WFRP. Niestety odeszły z oficjalnego uniwersum WFRP wraz z drugą edycją. A szkoda. Podobno stwory nie cieszyły się zbyt dużą popularnością. Na szczęście Fimiry pozostały obecne w mojej ulubionej edycji i dość często pojawiały się w czasie przygód które umiejscowiłem na północy Imperium lub w pobliżu dużych bagien. Awanturnicy dość szybko przekonali się, że otoczone mgłą Fimiry stanowią godnych przeciwników i szybko nauczyli się omijać wędrujące grupy stworów. Jednak podczas dwóch kampanii Fimiry były głównymi przeciwnikami drużyny. Raz stanowiły zagrożenie dla położonych w pobliżu moczarów ludzkich osad, innym razem porwały córkę miejscowego arystokraty. Za każdym razem gracze musieli nieźle się napocić by pokonać tajemniczych przeciwników.

Skaveny. Aż trudno uwierzyć że większość mieszkańców Starego Świata nie wierzy w ich istnienie. A tym, którzy zbyt głośno o nich mówią często przydarzają się dziwne wypadki. Coś wam to przypomina? Szczuroludzie bardzo często pojawiali się w trakcie przygód które prowadziłem. Przeważnie w tle, knujący w cieniu zagładę świata na powierzchni i za pomocą ludzkich kolaborantów wcielający swe chore plany w życie. Zdarzało się jednak, że zbyt gorliwe drużyny awanturników trafiały na trop Skavenów i dochodziło do krwawej konfrontacji. Z czasem gracze nauczyli się postępować ze Szczuroludźmi i zaczęli odczuwać strach przed mrocznymi, śmierdzącymi piżmem tunelami.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 15: Ulubiony Bohater Niezależny.

Ulubiony BN? Ciężko wskazać mi jednego. Zmieniało się to w ciągu kolejnych lat prowadzenia WFRP i każdej nowej kampanii.

Kilku BN-ów pojawiało się jednak częściej w moich scenariuszach. 

Korzystałem zarówno z postaci opisanych w dodatkach do WFRP. Jak ekscentryczny wynalazca Wolfgang Kugelschreiber opisany w dodatku Potępieniec do 1ed. Czy tych opisanych w suplementach do WFB, takich jak Luthor Huss czy Balthasar Gelt.

Często na moich sesjach pojawiały się także postacie z opowiadać i powieści osadzonych w uniwersum Warhammera. Jednym z nich był Anton Veidt, łowca nagród który uczestniczył w wyprawie do zamku Drachenfels. Innym był Vukotich Najemnik, czy dramaturg Dietlef Sierck. Gracze, którzy później czytali owe książki często cieszyli się z faktu, że ich postacie miały możliwość spotkania owych postaci.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 14: Ulubiona pułapka/zagadka.

Moja ulubiona zagadka lub pułapka? Proszę bardzo:

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 13: Ulubiony typ labiryntu lub lokacji.

Las Cieni i Athel Loren.

W mojej ulubionej edycji WFRP o Lesie Cieni można znaleźć takie wzmianki:

Las cieni to najciemniejsza ze wszystkich puszcz Imperium. Rośnie na większości terenu Ostlandu. Granice lasu wytyczają rzeka Talabeck, Góry Środkowe i północne wybrzeże. Jest to miejsce dzikie i straszne. Drzewa rosnące w tym lesie nie przypominają tych z innych lasów, są poskręcane w groteskowe kształty i pokryte zasłonami wiszącego mchu i porostów. Rosną tam dziwne, bulwiaste grzyby - wielkie, obrzmiałe purchawki i jaskrawo ubarwione muchomory, a na wielu drzewach widać czarne i purpurowe pasożytnicze narośle. Wewnątrz jego mrocznych gąszczy nadal czają się bandy zwierzoludzi oraz goblinów - niedobitki ostatniej Inwazji Chaosu sprzed około 200 lat. Ostlandczycy wysyłają czasem ekspedycje, aby ich wytrzebić i zniszczyć, ale tylko potężna armia mogłaby pozostać po zmroku wśród tych porośniętych mchem gałęzi.

Las Cieni pokrywa większą część Ostlandu i Nordlandu. Jest najmroczniejszym i najbardziej niebezpiecznym lasem w całym Imperium. Zamieszkujące go bandy zwierzoludzi i goblinów przywędrowały to dawno temu, podczas Inwazji Chaosu. Ostlandczycy regularnie wyprawiają się przeciwko zwierzoludziom, wywabiając ich z leśnych kryjówek i górskich jaskiń, ale mimo tych wysiłków żaden patrol, nawet złożony z najodważniejszych żołnierzy, nie zapuści się w las po zmroku.

Większość drużyn, którym prowadziłem przygody wcześniej czy później trafiała do Lasu Cieni. Taki już mój fetysz... Kolejny chrzest który fundowałem graczom i ich postaciom. O pierwszym szanowne państwo-draństwo może przeczytać w notce z 11 dnia.

Niezależnie od tego jak wielkimi gierojami nie byliby bohaterowie graczy, Las Cieni zawsze wzbudzał niepokój i strach... Czasem puszcza była tylko mrocznym lasem na horyzoncie, odległym tłem w stronę którego bohaterowie graczy woleli nie spoglądać. Czasem jednak postacie awanturników musiały wkroczyć w mroki Lasu Cieni. Niektórzy ścigali swych wrogów, inni szukali w puszczy wątpliwego schronienia. I za każdym razem Las Cieni był miejscem śmiertelnie niebezpiecznym, groźnym zarówno dla ciała jak i umysłu nieszczęsnych awanturników... 

Las Cieni był przeciwnikiem, którego pokonanie dawało graczom nieraz więcej satysfakcji niż ubicie smoka czy innego demona.

Z kolei o Athel Loren państwo-draństwo może poczytać sobie TUTAJ.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.

30-dniowe Wyzwanie WFRP. Dzień 12: Ulubiona przygoda, którą prowadziłem.

Prowadziłem wiele spisanych przygód do WFRP ale do dziś najmilej wspominam scenariusz Marcina Perkowskiego Brudni, brzydcy i zieloni... który został opublikowany w nr 9 (21)/95 Magii i Miecza.

Brudni, brzydcy i zieloni..., to jednostrzałówka w której gracze stają po drugiej stronie i wcielają się w postacie bardzo ciekawych zielonoskórych awanturników. Celem brudnej, brzydkiej i zielonej... a przy tym niezwykle barwnej drużyny jest zebranie odpowiedniej ilości cacek i zadowolenie despotycznego herszta zielonoskórych, Czarnego Orka zwanego Szramą na Ryju. Niestety na drodze do sukcesu staje Wojownik Chaosu Malala Kar-ghoul... Zresztą występujące w scenariuszu imiona mogłyby być tematem na osobny wpis.

Scenariusz dostarczył nam mnóstwo zabawy, gra zielonoskórymi diametralnie różniła się od rozegranych wcześniej przygód, a gracze w końcu bez skrępowania mogli robić to, czego ludziom, elfom, krasnoludom i niziołkom robić zwyczajnie nie przystało.

I choć scenariusz z założenia miał być jednostrzałówką to po zakończeniu głównej przygody, gracze postanowili obalić tyranię Szramy na Ryju... Przy okazji Trypuciowi Muśniętemu udało się obalić także kilku innych orków a nawet parę lepianek. Udany przewrót zaowocował minikampanią, po zakończeniu której gracze z nieco większą sympatią spoglądali na zielonoskórych przeciwników, z którym później przyszło im potykać się na niebezpiecznych traktach Starego Świata.

***

30-dniowe Wyzwanie WFRP to inicjatywa, którą Adriano Kuc rozpoczął na swoim blogu. Więcej informacji na temat zabawy, listę pytań i reguły szanowne państwo-draństwo znajdzie czytając wpis na gryfabularne.blogspot.com.